آغاز شستشوی دارایی های سرقت شده بایننس؛ انتقال 2.2 میلیون دلار بیت کوین با کوین جوین

ردیابی دارایی های سرقت‌شده از صرافی بایننس وارد مرحله تازه ای شده‌است. بر اساس گزارش شرکت تحلیل بلاک چین الیپتیک (Elliptic)، عاملان این حمله سایبری فرایند پنهان سازی بخشی از وجوه سرقت‌شده را آغاز کرده اند و حدود 2.2 میلیون دلار بیت کوین را از طریق پروتکل کوین جوین (CoinJoin) انتقال داده اند. استفاده از این روش می تواند شناسایی مسیر حرکت دارایی ها و ارتباط میان آدرس های کیف پول را برای تحلیلگران دشوارتر کند.

طبق اطلاعات منتشرشده، هکرها ابتدا دارایی های سرقت‌شده در شبکه ترون را به اتریوم و سپس به بیت کوین تبدیل کرده‌اند. در ادامه، بخشی از این بیت کوین ها از طریق پروتکل وابی سابی (WabiSabi) وارد تراکنش های CoinJoin شده‌است. این تحولات در حالی رخ می دهد که بخش قابل توجهی از دارایی های سرقت‌شده همچنان در آدرس های عمومی بلاک چین قابل ردیابی است و شرکت های تحلیل زنجیره ای و نهادهای امنیتی تلاش می کنند مسیر انتقال وجوه را شناسایی کنند.

هکر بایننس چگونه 2.2 میلیون دلار بیت کوین را پنهان کرد؟

بر اساس گزارش الیپتیک، مهاجمان برای دشوارکردن ردیابی دارایی های سرقت‌شده، از چند مرحله تبدیل و انتقال رمزارز استفاده کرده‌اند. این فرایند با جابه جایی دارایی‌های‌مسروقه در شبکه ترون آغازشده و سپس بخشی از وجوه به اتریوم و در نهایت بیت کوین تبدیل شده‌است.

انتخاب بیت کوین و استفاده از ابزارهای افزایش حریم خصوصی می تواند به مهاجمان کمک کند تا ارتباط مستقیم میان آدرس های اولیه و مقصد نهایی دارایی ها را پیچیده‌تر کنند. با این حال، تبدیل یک رمزارز به رمزارز دیگر به معنای از بین رفتن کامل ردپای تراکنش ها نیست. اطلاعات مربوط به انتقال دارایی ها همچنان روی بلاک چین های عمومی ثبت می شود و تحلیلگران می توانند با بررسی زمان، مقدار و ارتباط تراکنش ها، مسیرهای احتمالی جابه جایی را دنبال کنند.

گزارش منتشرشده نشان می دهد تاکنون 28 بیت کوین، معادل تقریبی 2.2 میلیون دلار بر اساس ارزش اعلام‌شده در گزارش، طی 18 تراکنش تفکیک و وارد فرایند CoinJoin شده‌اند.

در مقابل، حدود 18270 بیت کوین که مستقیما در جریان این حمله سرقت شده‌اند، همچنان در 19 آدرس مجزا باقی مانده‌اند. باقی ماندن این دارایی ها در آدرس های قابل مشاهده، فرصت مهمی برای شرکت های تحلیل بلاک چین و نهادهای امنیتی ایجاد می کند تا تحرکات بعدی مهاجمان را زیر نظر بگیرند.

کوین جوین (CoinJoin) چیست و چرا هکرها از آن استفاده می کنند؟

کوین جوین یکی از روش های افزایش حریم خصوصی در تراکنش های بیت کوین است. در این روش، چند کاربر تراکنش های خود را در یک ساختار مشترک ترکیب می کنند تا تشخیص ارتباط دقیق میان ورودی ها و خروجی های هر شرکت‌کننده دشوارتر شود.

در تراکنش های معمولی بیت کوین، تحلیلگران می توانند با بررسی ورودی ها، خروجی ها و الگوهای انتقال، ارتباط میان برخی آدرس ها را شناسایی کنند. اما در ساختار CoinJoin، چندین ورودی و خروجی در یک تراکنش مشترک قرار می گیرند و همین موضوع تحلیل جریان وجوه را پیچیده‌تر می کند.

البته CoinJoin به معنای حذف اطلاعات تراکنش از بلاک چین نیست. تراکنش همچنان عمومی است و داده‌های آن قابل مشاهده هستند

اما تعیین اینکه هر ورودی دقیقا به کدام خروجی مرتبط است، دشوارتر می شود.

استفاده از این فناوری به خودی خود غیرقانونی نیست و می تواند با هدف افزایش حریم خصوصی کاربران عادی انجام شود. با این حال، در پرونده‌های سرقت رمزارز، استفاده از ابزارهای افزایش حریم خصوصی ممکن است بخشی از تلاش مهاجمان برای دشوار کردن ردیابی دارایی های غیرقانونی باشد.

پروتکل وابی سابی چه نقشی در پنهان سازی دارایی ها دارد؟

یکی از فناوری های مورد اشاره در گزارش الیپتیک، پروتکل وابی سابی است. WabiSabi یک پروتکل مرتبط با ساخت تراکنش های CoinJoin محسوب می شود که امکان ایجاد تراکنش های مشترک با ساختار انعطاف پذیرتر را فراهم می کند.

این پروتکل به شرکت کنندگان اجازه می دهد بدون افشای مستقیم ارتباط میان ورودی ها و خروجی های خود، در یک تراکنش مشترک مشارکت کنند. چنین ساختاری می تواند سطح حریم خصوصی تراکنش ها را افزایش دهد و تحلیل ارتباط میان آدرس ها را دشوارتر کند.

در پرونده سرقت بایننس، استفاده از WabiSabi نشان می دهد مهاجمان صرفا به انتقال مستقیم بیت کوین میان چند کیف پول اکتفا نکرده‌اند، بلکه از ابزارهای تخصصی تر برای پیچیده‌کردن مسیر دارایی ها بهره گرفته‌اند.

با این حال، نباید تصور کرد که استفاده از چنین پروتکل هایی ردیابی دارایی ها را غیرممکن می کند. تحلیلگران همچنان می توانند از اطلاعات زمانی، الگوهای رفتاری، داده‌های مربوط به صرافی ها و سایر شواهد زنجیره ای برای بررسی مسیر وجوه استفاده کنند.

سرقت میلیاردی بایننس؛ الیپتیک چه مقدار از دارایی ها را ردیابی کرده‌است؟

ابعاد مالی این پرونده بسیار گسترده است. طبق گزارش الیپتیک، ارزش کل دارایی های سرقت‌شده در حمله 29 اکتبر حدود 6.43 میلیارد دلار برآورد‌شده‌است.

از این میزان، تقریبا 3.24 میلیارد دلار در آدرس های عمومی بلاک چین ردیابی و شناسایی شده‌است. این موضوع اهمیت شفافیت نسبی بلاک چین های عمومی را در بررسی جرایم مالی نشان می دهد. برخلاف تصور برخی کاربران، انتقال رمزارزها به کیف پول های مختلف لزوما به معنای ناپدید شدن دارایی ها نیست.

تحلیلگران شرکت های تخصصی می توانند با بررسی داده‌های تراکنش، ارتباط میان کیف پول ها و مسیر تبدیل دارایی ها، بخش قابل توجهی از جریان وجوه را شناسایی کنند. البته شناسایی یک آدرس به معنای دسترسی مستقیم به دارایی های موجود در آن نیست و برای توقیف یا بازگرداندن وجوه، همکاری صرافی ها، صادرکنندگان استیبل کوین ها و نهادهای قضایی اهمیت دارد.

چگونه 2.85 میلیارد دلار از دارایی های سرقت‌شده مسدود شد؟

یکی از مهم ترین بخش های این پرونده، مسدودسازی بخشی از دارایی های سرقت شده‌است. بر اساس ارقام ارائه‌شده در گزارش، حدود 2.85 میلیارد دلار از وجوه، معادل 44.3 درصد ارزش کل سرقت، توقیف یا مسدود شده‌است.

نکته قابل توجه این است که حدود 94 درصد از دارایی های مسدودشده را استیبل کوین ها تشکیل می دهند. این موضوع به ساختار فنی و مدیریتی بسیاری از استیبل کوین های متمرکز مربوط می شود.

برخی از صادرکنندگان استیبل کوین ها، در صورت دریافت درخواست معتبر از مراجع قانونی یا شناسایی فعالیت های مشکوک مطابق با سیاست های خود، امکان مسدود کردن دارایی های موجود در آدرس های مشخص را دارند. چنین قابلیتی به آنها اجازه می دهد در شرایط خاص از انتقال یا استفاده از توکن های مشخص جلوگیری کنند.

در این پرونده، ناشران استیبل کوین ها و شبکه های آربیتروم (Arbitrum) و آپتیمیسم (Optimism) در مسدودسازی بخشی از دارایی ها نقش داشته اند.

البته باید میان مسدودسازی توکن و توقیف قانونی دارایی تفاوت قائل شد. مسدودسازی فنی می تواند انتقال توکن را متوقف کند، اما تعیین مالکیت، مصادره قانونی یا بازگرداندن وجوه به قربانیان ممکن است به فرایندهای قضایی جداگانه نیاز داشته باشد.

چرا بیت کوین و ریپل به راحتی قابل مسدودسازی نیستند؟

تمام رمزارزها ساختار یکسانی ندارند. در برخی دارایی های دیجیتال، مانند استیبل کوین های متمرکز، صادرکننده می تواند در شرایط مشخص امکان مسدودسازی توکن ها را داشته باشد. اما بیت کوین چنین ساختاری ندارد.

بیت کوین یک شبکه غیرمتمرکز است و صادرکننده مرکزی یا شرکتی وجود ندارد که بتواند به تنهایی موجودی یک آدرس را مسدود کند. اعتبار تراکنش ها توسط سازوکار اجماع شبکه و مشارکت گره ها و استخراج کنندگان تعیین می شود.

ریپل یا XRP نیز دارایی بومی شبکه XRP Ledger است و ساختار آن با استیبل کوین های متمرکز تفاوت دارد. بنابراین، نمی توان انتظار داشت مانند یک توکن صادرشده توسط شرکت خصوصی، یک نهاد مرکزی به سادگی موجودی هر آدرس را مسدود کند.

این تفاوت یکی از ویژگی های مهم طراحی دارایی های دیجیتال است. تمرکززدایی می تواند مقاومت شبکه در برابر کنترل یک نهاد واحد را افزایش دهد، اما در پرونده های سرقت، بازیابی یا متوقف کردن انتقال دارایی ها را نیز دشوارتر می کند.

البته غیرقابل مسدودسازی مستقیم به معنای غیرقابل ردیابی بودن نیست. تراکنش های بیت کوین و XRP همچنان روی دفترکل عمومی ثبت می شوند و تحلیلگران می توانند مسیر انتقال دارایی ها را بررسی کنند. همچنین در صورت انتقال وجوه به صرافی های متمرکز، امکان شناسایی یا مسدودسازی حساب مقصد با همکاری نهادهای مربوط وجود دارد.

نقش گروه هکری تریدر تریتر و ارتباط پرونده با کره شمالی

بر اساس گزارش منتشرشده، پلیس فدرال آمریکا (FBI) این حمله را به گروه هکری تریدر تریتر (TraderTraitor) نسبت داده‌است. گروهی که به کره شمالی مرتبط دانسته‌می‌شود.

این انتساب اهمیت زیادی دارد. زیرا پرونده های مرتبط با سرقت های بزرگ رمزارزی در سال های اخیر بارها با فعالیت گروه های سایبری وابسته‌به کره شمالی مطرح شده‌اند. چنین حملاتی معمولا با هدف دستیابی به منابع مالی و انتقال دارایی ها از طریق شبکه های مختلف انجام می شوند.

با این حال، انتساب یک حمله سایبری به یک گروه مشخص باید بر اساس شواهد فنی و اطلاعات نهادهای مسئول بررسی شود. همچنین نسبت‌دادن حمله به یک گروه، به تنهایی به معنای اثبات مسئولیت کیفری تمام افراد مرتبط با آن نیست.

در پرونده بایننس، گزارش های تحلیل زنجیره ای و اعلام موضع نهادهای امنیتی، دو بخش مهم از روند شناسایی عاملان و بررسی مسیر دارایی های سرقت‌شده محسوب می شوند.

مقالات مرتبطپ

• آموزش صرافی بایننس صفر تا صد
• حذف توکن ها از صرافی بایننس
• سرقت بیش از 5.8 میلیون دلار از شبکه هدرا
• انواع ETF در بازارهای مالی صفر تا صد
• چگونه بلاک چین هک می شود: حملات به شبکه های غیر متمرکز

انتقال 196 میلیون دلار میان 200 کیف پول پیش از ورود به کوین جوین

یکی دیگر از جزئیات مهم این پرونده، فعالیت نرم افزارهای خودکار پیش از ورود بخشی از دارایی ها به پروتکل CoinJoin است.

طبق گزارش اولیه، این سیستم ها به مدت 31 ساعت به صورت‌پیوسته وجوه را میان کیف پول های مختلف جابه جا کرده‌اند. در این مدت، حدود 196 میلیون دلار از دارایی ها میان 200 کیف پول توزیع شده‌است.

تقسیم دارایی ها میان تعداد زیادی آدرس می تواند تحلیل مسیر وجوه را پیچیده‌تر‌کند. زیرا به جای دنبال‌کردن یک جریان انتقال ساده، تحلیلگران باید مجموعه ای از تراکنش های مرتبط را بررسی کنند.

با این حال، استفاده از تعداد زیادی کیف پول لزوما به معنای از بین رفتن قابلیت ردیابی نیست. ارتباط زمانی تراکنش ها، شباهت در مقادیر انتقالی و الگوهای تکرارشونده می توانند سرنخ هایی برای شناسایی ارتباط میان آدرس ها فراهم کنند.

این موضوع نشان می دهد که بررسی جرایم رمزارزی به ابزارهای تحلیلی پیشرفته نیاز دارد و صرف مشاهده موجودی یک کیف پول برای درک کامل جریان دارایی ها کافی نیست.

بایننس چگونه خسارت کاربران را جبران می کند؟

صرافی بایننس نیز اعلام کرده‌است که برای جبران خسارت کاربران، بیش از 6.34 میلیارد دلار از منابع مالی خود اختصاص‌داده و روند جایگزینی دارایی های کاربران به حدود 90 درصد رسیده‌است.

این اقدام از نظر اعتماد کاربران اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در حملات بزرگ سایبری، علاوه بر شناسایی عاملان و ردیابی وجوه، نحوه برخورد صرافی با زیان کاربران نیز نقش تعیین‌کننده‌ای در اعتبار آن دارد.

جبران خسارت کاربران می تواند از گسترش نگرانی در میان معامله گران جلوگیری کند و به حفظ اعتماد به خدمات صرافی کمک کند. با این حال، باید میان منابع اختصاص‌ یافته برای جبران خسارت و میزان وجوهی که واقعا بازیابی شده‌اند تفاوت قائل شد.

اختصاص منابع مالی از سوی صرافی به معنای بازگشت تمام دارایی های سرقت‌شده از مهاجمان نیست. همچنین درصد اعلام‌شده برای جبران خسارت باید با توجه به تعریف بایننس از کاربران مشمول، دارایی های جایگزین شده و تعهدات باقی مانده ارزیابی شود.

آیا هکرهای بایننس می توانند بیت کوین های سرقت‌شده را نقد کنند؟

انتقال بیت کوین به پروتکل های افزایش حریم خصوصی می تواند مسیر ردیابی را دشوارتر کند، اما نقد کردن دارایی های سرقت شده همچنان چالش های مهمی برای مهاجمان به همراه دارد.

برای تبدیل حجم بالایی از بیت کوین به پول نقد یا سایر دارایی ها، معمولا به مسیرهای معاملاتی و نقدینگی مناسب نیاز است. صرافی های متمرکز و بسیاری از ارائه دهندگان خدمات مالی نیز تحت الزامات شناسایی مشتری و کنترل تراکنش های مشکوک فعالیت می کنند.

از سوی دیگر، شرکت های تحلیل بلاک چین می توانند آدرس های مرتبط با سرقت را شناسایی و اطلاعات مربوط به آنها را در اختیار صرافی ها و نهادهای قانونی قرار دهند. در نتیجه، انتقال دارایی ها به کیف پول های جدید یا استفاده از ابزارهای حریم خصوصی، خطر شناسایی و محدود شدن مسیر نقد کردن وجوه را به طور کامل از بین نمی برد.

در مجموع، آغاز استفاده از CoinJoin برای پنهان سازی بخشی از بیت کوین های سرقت‌شده، مرحله تازه ای از پرونده امنیتی بایننس را نشان می دهد. با وجود انتقال حدود 2.2 میلیون دلار بیت کوین از این مسیر، بخش قابل توجهی از دارایی های گزارش شده همچنان در آدرس های قابل ردیابی قرار دارد. از سوی دیگر، مسدودسازی میلیاردها دلار دارایی و اعلام برنامه جبران خسارت کاربران از سوی بایننس نشان می دهد همکاری میان شرکت های تحلیل بلاک چین، صرافی ها و نهادهای نظارتی تا چه اندازه در مقابله با جرایم رمزارزی اهمیت دارد.

آکادمی ارز دیجیتال کمال قزلباش

برای شناخت بهتر سازوکار تراکنش های بلاک چینی، روش های تحلیل آن چین و مدیریت ریسک در بازار ارزهای دیجیتال، آموزش تخصصی اهمیت زیادی دارد. آکادمی ارز دیجیتال کمال قزلباش به عنوان مرکز آموزش ارزهای دیجیتال در ارومیه و تبریز، بستری برای یادگیری مفاهیم پایه و پیشرفته بازار کریپتو، تحلیل داده های بلاک چین و آشنایی با امنیت دارایی های دیجیتال فراهم می کند.